स्रोत एवं ऐतिहासिक संदर्भ: जगद्गुरु आदि शंकराचार्य ने एक निर्धन ब्राह्मणी के दारिद्र्य निवारण हेतु यह स्तोत्र रचा था, जिसके प्रभाव से मां महालक्ष्मी ने स्वर्ण आंवले की वर्षा कर दी थी।

ॐ अस्य श्रीकनकधारास्तोत्रमहामन्त्रस्य शङ्कराचार्य ऋषिः, अनुष्टुप् छन्दः, श्रीमहालक्ष्मीर्देवता, सर्वदारिद्र्यनिवारणार्थे धनधान्यसमृद्ध्यर्थे जपे विनियोगः ॥

भृङ्गाङ्गनेव मुकुलाभरणं तमालम् ।

माङ्गल्यदास्तु मम मङ्गलदेवतायाः ॥ १ ॥

प्रेमत्रपाप्रणिहितानि गतागतानि ।

सा मे श्रियं दिशतु सागरसम्भवायाः ॥ २ ॥

आनन्दकन्दमनिमेषमनङ्गतन्त्रम् ।

भूत्यै भवेन्मम भुजङ्गशयाङ्गनायाः ॥ ३ ॥

हारावलीव हरिनीलमयी विभाति ।

कल्याणमावहतु मे कमलालयायाः ॥ ४ ॥

धाराधरे स्फुरति या तडिदङ्गनेव ।

भद्राणि मे दिशतु भार्गवनन्दनायाः ॥ ५ ॥

माङ्गल्यभाजि मधुमाथिनि मन्मथेन ।

मन्दालसं च मकरालयकन्यकायाः ॥ ६ ॥

आनन्दहेतुरधिकं मुरविद्विषोऽपि ।

इन्दीवरोदरसहोदरमिन्दिरायाः ॥ ७ ॥

दृष्ट्या त्रिविष्टपपदं सुलभं लभन्ते ।

पुष्टिं कृषीष्ट मम पुष्करविष्टरायाः ॥ ८ ॥

अस्मिन्नकिञ्चनविहङ्गशिशौ विषण्णे ।

नारायणप्रणयिनीनयनाम्बुवाहः ॥ ९ ॥

शाकम्भरीति शशिशेखरवल्लभेति ।

तस्यै नमस्त्रिभुवनैकगुरोस्तरुण्‍यै ॥ १० ॥

रत्यै नमोऽस्तु रमणीयगुणार्णवायै ।

पुष्ट्यै नमोऽस्तु पुरुषोत्तमवल्लभायै ॥ ११ ॥

नमोऽस्तु दुग्धोदधिजन्मभूम्यै ।

नमोऽस्तु नारायणवल्लभायै ॥ १२ ॥

साम्राज्यदानविभवानि सरोरुहाक्षि ।

मामेव मातरनिशं कलयन्तु मान्ये ॥ १३ ॥

सेवकस्य सकलार्थसम्पदः ।

त्वां मुरारिहृदयेश्वरीं भजे ॥ १४ ॥

धवलतरांशुकगन्धमाल्यशोभे ।

त्रिभुवनभूतिकरि प्रसीद मह्यम् ॥ १५ ॥

मातः सदा त्वच्चरणं भजामि ।

प्रपन्नमेनं परिपाहि दीने ॥ १६ ॥

॥ इति श्रीमच्छङ्कराचार्यविरचितं कनकधारास्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

गुह्यातिगुह्यगोप्ता त्वं गृहाणास्मत्कृतं जपम् ।

सिद्धिर्भवतु मे देव त्वत्प्रसादान्महेश्वरि ॥

कायेन वाचा मनसेन्द्रियैर्वा बुद्ध्यात्मना वा प्रकृतेः स्वभावात् ।

करोमि यद्यत् सकलं परस्मै नारायणायेति समर्पयामि ॥

॥ ॐ तत्सत् श्रीलक्ष्मीचरणारविन्दार्पणमस्तु ॥